Illud mane

Het gebeurde te Ruiselede. Het was nacht. Twee zusters werden gewekt en uitgenodigd door een mooie vrouw: 'Kom en volg mij'. De zusters voelen het aan ... het is Maria ... en ze volgen haar. Op zeven plaatsen houdt de Vrouw halt. Ze knielt en bidt en telkens blijven enkele bloeddruppels liggen...

's Anderendaags - lIlud mane, die ochtend -  in de kapel zijn de zusters verbaasd dat de prachtige mantel van het beeld van Onze-Lieve-Vrouw vuil en beslijkt is, alsof het pas van een lange tocht langs modderige wegen is teruggekomen. De mensen vonden op zeven plaatsen nog de bloeddruppels.

Wat een schitterend verhaal, ook voor ons vandaag! Maria de hemelse Moeder gaat met de mens nu op stap langs de wegen van het leven, ook de modderige wegen... Ze slaat haar mantel om het mensenhart, soms gekwetst, doorboord met pijlen van liefde, met de scherven van het leven...

Wat een Moeder! Ze wekt zelfs mensen om op te staan om haar te volgen...

Wat een 'opstaan', wat een ochtend, Illud Mane!

(illud mane, in vertaling 'die ochtend')